| تبليغات | X |
|
سوت و کور محض!
زمان بی معنا ترین واژه است در تاریکی: لحظه را چشم ها می سازند. و شاید حادثه ای که پیش از این رخ می داد و اما حالا... سوت و کور محض! کسی نیست که تنهایم بگذارد و من دلم برای تنهایی هم تنگ می شود! اشک میجوشد از چشمه ی چشمانم... از نگاهم بغض بیرون می ریزد... و باز هم دلیل گریه های بی دلیل من ِ بی دلیل ماندنم برای گریه کردن است! و سکوتی کور و محض هنوز هست.
|
About
درد دل هایی که تکه ای کاغذ گوش می دهد
Home
|
